64 rocznica Poznańskiego Czerwca '56

 Data publikacji: 26/06/2020

Robotniczy bunt i walka „o Boga, za wolność, prawo i chleb” rozpoczęła się 64 lata temu. Na ulicach Poznania zginęło 58 osób. Robotnicy Zakładów Cegielskiego, wówczas Zakładów im. Stalina (ZISPO), 28 czerwca 1956 r. podjęli strajk generalny, organizując demonstrację uliczną. 

W ślad za Robotnikami ZC, pracownicy innych przedsiębiorstw oraz studenci, uczniowie i całe rodziny wyszli na ulice Poznania. Blisko 100 tysięcy zdesperowanych osób niosło transparenty, których treść mówiła wszystko: chcemy żyć jak ludzie, jesteśmy głodni, precz z czerwoną burżuazją, żądamy wolnych wyborów pod kontrolą ONZ, żądamy prawdziwie wolnej Polski. Demonstrację krwawo stłumiła milicja i wojsko. Według ustaleń wciąż trwającego śledztwa życie straciło wówczas 50 cywilów, czterech żołnierzy, trzech funkcjonariuszy UB i milicjant. Kilkaset osób zostało rannych.
64 lata temu bohaterowie Czerwca '56 rzucili wyzwanie komunistycznej władzy, by zawalczyć o godność. Na ulicach Poznania wybrzmiały hasła z jednej strony z żądaniami o godne, uczciwe wynagrodzenia ludzi za ich pracę, a z drugiej wyraźny brak zgody na kwestionowanie przez władze ważnych dla naszego narodu wartości, jakimi były i są od zawsze wolność, godność i wiara. Poznańscy Robotnicy wyrazili wspólne nastroje obywatelskie i sprzeciw wobec gardzącej narodem władzy. Ich okupiony krwawą ofiarą zryw to pierwszy krok do wolności, jaką cieszymy się dziś.